ضد اب کننده های کریستالیcrystalline waterproofing

همانطور که همکاران و تولیید کنندگان بتن میدانند وجود آب در بتن و نفوذ آب به بتن باعث ایجاد اسیب های جدی به بتن میشود و در بازار مواد مخالف و افزودنیهای مختلفی وجود دارد که از ورود آب به بتن جلوگیری میکند من در این مقاله که تازه منتشر شده میخواهم به یک ماده جدید که با ورود به ساختار بتن و انجام واکنش شیمیایی در بتن باعث ترمیم و حفظ ساختار بتن میشود.

آب یک عنصر مهم برای بتن است. همانطور که آب یک دوست بتن است، همچنین می تواند بدترین دشمن بتن باشد. بتن اغلب آسیب پذیری نسبت به آب و سایر مواد شیمیایی مانند کلرید، سولفات و کربنات ها را دارد.هر گونه آب اضافی منجر به تشکیل حفره های مختلف می شود، که منجر به مشکلات دوام جدی ناشی از نفوذ آب می شود. به طور مشابه بتن دارای حفره هایی است که هنگام اتصال به آنها باعث ایجاد مسیرهای مویرگی می شود که از طریق آن آب می تواند به بتن وارد شود. علاوه بر اضافه کردن آب مناسب، برای قرار دادن بتن ضد آب نیز لازم و مناسب قرار دادن و فشرده سازی لازم است. به رغم تمام اقدامات احتیاطی، آب ممکن است از طریق ساخت و ساز و اتصالات سرد، ترک یا سایر نقاط ضعف، به بتن نفوذ کند.که این ورود اب عمر سازه رو به شدت کاهش میده و در اینجا از روش ضد آبکردن میکروکریستال ها این رو بررسی میکنم که تکنولوژی روز میباشد.

بتن – یک مرور کلی

بتن مخلوطی از سنگ معدن ، سیمان و آب است.در ترکیب با آب، ذرات سیمان هیدراته را تشکیل می دهند تا هیدراتهای کلسیم سیلیکات را تشکیل دهند و به یک توده جامد و سنگ مانند تبدیل شوند. این به عنوان یک اتصال دهنده عمل می کند که ذرات را با هم نگه می دارد.

بعضی مواقع مقدار آب بیشتر از هیدراتاسیون  مورد نیاز است تا مخلوط عمل اید. این آب اضافی از بتن خارج می شود و بعد از خارج شدن آب منافذ و مویرگی باقی می مانند. مقدار این “آب اضافی” را می توان با استفاده قاطع از مواد افزودنی مانند سوپر روان کننده ها کنترل کرد که به حفظ کارایی این مخلوط کمک می کند. با این حال، منافذ، حفره ها و مسیرهای مویرگی در بتن های باقی مانده باقی می مانند و می توانند آب و سایر مواد شیمیایی تهاجمی را به عناصر ساختاری انتقال دهند. این به خوردگی تقویت فولاد منجر خواهد شد و به این ترتیب تمامیت و دوام ساختارها را به خطر می اندازد.

بتن ماده متخلخل و نفوذپذیر است. بافتی نسبت به مقدار حفره های موجود در بتن اشاره دارد و به صورت درصد کل حجم بیان می شود. از طرف دیگر، نفوذپذیری بیان عددی از اتصال بین حفرات است و توانایی آب مایع را از طریق مواد متخلخل تحت فشار جریان می دهد. اگر چه بتن با تخلخل کم ممکن است نسبتا با دوام باشد، اما هنوز می تواند به یک عامل ضد آب برای جلوگیری از نشت از طریق ترک ها نیاز داشته باشد. با هم، این منافذ، حفره ها و ترک ها، اجازه می دهد حرکت آب و سایر مواد شیمیایی مضر مانند کلرید و سولفات را به داخل و از طریق بتن باعث وخامت بتن شوند.

آب همچنین از طریق بتن به صورت بخار آب عبور می کند. این نیز تنفس بتن است. جهت جریان بستگی به شرایط محیطی دارد و در هنگام استفاده از  ضد آب کنندهها بسیار مهم است.

Densifiers:  از پوزولان هایی مانند سیلیکا یا سیلیکات استفاده می کنند تا منافذ را در ماتریکس بتن پر کنند. دود سیلیکا به علت اندازه ذرات بسیار ضعیف و محتوای دی اکسید سیلیکون بالا، با آب واکنش می دهد و منافذ میکروسکوپی را در بتن پر می کند. کشش همچنین قدرت بتن را افزایش می دهد. این استحکام بخار را می توان زمانی که بتن با مقاومت بالا مورد نیاز است استفاده کند.

Repellants: این محصولات در طول پروسه هیدراتاسیون موادی هیدروفوب در داخل منافذ تولید می کنند. طبیعت ضد آب از پلیمرها می تواند آب بر روی سطح بتن را از بین ببرد. تنش سطحی آب خود را از نفوذ به دیوار جلوگیری می کند. ماده فعال این افزودنیها می تواند شامل استارات، مواد مشتق شده از نفت یا مواد با آب است.

مواد افزودنی بلورین یا میکروکریستالین ها: نوع دیگری از ضد ابکننده یکپارچه فن آوری بلوری است. در حضور آب، مواد تشکیل دهنده این محصولات با هیدروکسید کلسیم و دیگر محصولات جانبی هیدراتاسیون سیمان واکنش نشان می دهند تا کریستال های غیر محلول را تشکیل دهند که منافذ و ترک های میکرو را در بتن پر می کنند. بر خلاف بسیاری از پوشش ها و غشاء، محصولات بلورین می تواند در داخل مخازن آب آشامیدنی استفاده شود. این به ویژه در بتن ها بسیار مفید است، زیرا به اندازه کافی برای ضد آب کردن اتصالات سرد و بدون نیاز به آب اضافی مناسب است. با این حال، بسیار مهم است که از نفوذ و اتصالات ساختمانی استفاده کنید تا اطمینان حاصل شود که تمام جنبه های ضد آب بودن به درستی مورد توجه قرار گرفته است.

 

انشالله ادامه مقاله رو بزودی ترجمه و در اختیار کاربران گرامی میگزارم